Meedrijven op de stroom van mijn inspiratie brengt me de mooiste verrassingen. Soms voel ik me een rivier, steeds opnieuw zoekend naar een nieuwe bedding. Borrelend en bruisend stort ik me omlaag langs watervallen en meander door het landschap. In een stille poel kom ik tot rust voordat ik me uiteindelijk meng met de zee, het water van de wereld. Ik verdamp en mijn reis begint opnieuw.Voordat ik schrijver werd, was ik landschapsvormgever en viltkunstenares. Na het schrijven van landschapsplannen en het ontwerpen van parken in de openbare ruimte, creëerde ik landschappen van textiel in de vorm van vilteilanden. Met naald en draad ging ik op reis. Ruige wol transformeerde tot bergen, draden vervormden tot rivieren, vreemde structuren werden kristallen torens, resten van immense vulkanen en geheime kloven. Sluimerende werelden kwamen tot leven, flarden van verhalen borrelden op. De schrijver in mij ontwaakte. Ik begon te schrijven en hield niet meer op, de epische fantasy Zwerfsteenkronieken zag het licht.